انتشارات خوزیان فصلنامه نقد و تحلیل متون کلاسیک 27834166 9 2 2026 06 22 An Analytical Study of the Function of Exaggeration in Children's Poetry Case Study: Poems for Age Group "A" بررسی کارکرد اغراق در شعر کودک مطالعه موردی: اشعار گروه سنّی «الف» 4 18 244316 10.22034/caat.2025.534207.1145 FA پیام فروغی راد دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبیلی ، اردبیل، ایران. رامین محرمی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0001-5839-3888 Journal Article 2025 06 30 Beyond its aesthetic dimensions, exaggeration aligns closely with the cognitive development of children in age group "A" and plays a vital role in their emotional growth. Through mental imagery, it also serves as an effective tool for enhancing imagination and facilitating the understanding of complex concepts. Accordingly, this study explores the role and function of exaggeration in poems intended for children in age group "A," with the aim of highlighting the significance of this rhetorical device in fostering imagination, conceptual understanding, and cognitive development. Additionally, the research seeks to provide a foundation for creating literary content that aligns with children's psychological needs. The findings indicate that exaggeration can significantly contribute to cognitive development by employing mental imagery to improve language skills and critical thinking. The main techniques of exaggeration observed in children's poetry include: magnification or minimization of characters, exaggeration of actions, depiction of impossible combinations, amplification of emotions, and more. This study employs a qualitative methodology and conducts a detailed analysis of poems targeted at age group "A." اغراق، افزون بر جنبه‌ی زیباشناختی آن، با رشد ذهنی کودکانِ گروه سنّی «الف» ارتباط و همسویی داشته، و نقش اساسی در رشد عاطفی آن‌ها دارد؛ همچنین، از طریق تصویرسازی‌های ذهنی، ابزاری مؤثر در راستای تقویت تخیّل و درک مفاهیم پیچیده است؛ بر اساس این، در پژوهش حاضر، به بررسی نقش و کارکرد اغراق در شعر کودکانِ گروه سنّی «الف» پرداخته شده، تا از سویی به اهمیت کاربرد اغراق –به‌عنوان ابزار مؤثر بلاغی- در تقویّت تخیّل، درک مفاهیم و رشد ذهنی کودکان پی برده شود و از سویی دیگر، زمینه‌ای برای تولید محتوای ادبی متناسب با نیازهای روانی کودکان ایجاد گردد. نتایج پژوهش، بیانگر این است که اغراق، می‌تواند در خدمت رشد شناختی قرار گیرد و با تصویرسازی‌های ذهنی، سبب درک مهارت‌های زبانی و تقویت تفکّر گردد. مهم‌ترین شگردهای اغراق‌آفرینی در شعر کودک عبارتند از: بزرگنمایی و یا کوچک‌نمایی شخصیت‌ها، اغراق در کردار، توصیف ترکیب ناممکن، اغراق در بیان احساسات و ... . این پژوهش با بهره-گیری از روش کیفی و تحلیل اشعار گروه سنّی «الف» انجام گرفته است. https://www.qparsi.ir/article_244316_0616e1b43e3a5e8b4528cb96aa3fa755.pdf

انتشارات خوزیان فصلنامه نقد و تحلیل متون کلاسیک 27834166 9 2 2026 06 22 Indicators of the Mythical Hero in Iranian and Indian Traditions: A Comparative Study of Rostam and Karna شاخص های قهرمان اسطوره‌ای در سنت‌های ایرانی و هندی: مطالعۀ تطبیقی رستم و کارنا 19 41 244317 10.22034/caat.2025.542127.1150 FA جواد مهرائی دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه ، ارومیه، ایران. علیرضا مظفری تازه‌کندی استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. 0000-0002-9586-4527 Journal Article 2025 08 19 This research is conducted with a qualitative approach and comparative-analytical method within the framework of cross-cultural studies of mythology and examines the common grounds and differences in the epic literature of the two cultures of Iran and India. The main goal is to analyze and compare the mythical heroes of these two civilizations based on predetermined indicators extracted from valid theoretical foundations and text-based evidence. The research population includes prominent epic heroes in the classical texts of Iran and India whose narratives, characteristics, and functions have been recorded in valid mythological sources. The data were collected through library study and systematic review of sources, including books, scientific-research articles, theses, specialized reference texts, and also valid online databases. The findings of the study show that Rostam and Karna, as two fundamental heroes, reflect two different models of the mythical hero: Rostam in the Iranian tradition is the embodiment of power, practical wisdom, connection with the land, and the preserver of national identity, and more than being an individual character, he is considered an embodiment of cultural continuity and social cohesion of Iranians. In contrast, Karna in Indian myths, with its prominent moral and tragic aspects, is introduced more as a suffering, self-sacrificing, and meaning-oriented hero whose identity function does not go beyond the national level. This distinction shows that the Iranian epic tradition emphasizes the representation of resistance, patriotism, and the consolidation of collective culture, while the Indian tradition formulates the hero in the form of the experience of suffering, morality, and spirituality. Accordingly, Rostam has become a historical-mythical symbol in Iranian cultural memory, but Karna is more reflective of moral and individual concerns in Indian epic literature. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تطبیقی–تحلیلی در چارچوب مطالعات میان‌فرهنگی اسطوره‌شناسی انجام شده و به بررسی زمینه‌های مشترک و وجوه افتراق در ادبیات حماسی دو فرهنگ ایران و هند می‌پردازد. هدف اصلی، تحلیل و مقایسۀ قهرمانان اسطوره‌ای این دو حوزه تمدنی بر مبنای شاخص‌هایی از پیش تعیین‌شده و مستخرج از مبانی نظری معتبر است. جامعۀ پژوهش شامل قهرمانان برجسته حماسی در متون کلاسیک ایران و هند است که روایت‌ها، ویژگی‌ها و کارکردهای آن‌ها در منابع معتبر اسطوره‌شناسی ثبت شده‌اند. داده‌ها از طریق مطالعه کتابخانه‌ای و مرور نظام‌مند منابع، شامل کتاب‌ها، مقالات علمی–پژوهشی، پایان‌نامه‌ها، متون مرجع تخصصی و همچنین پایگاه‌های داده معتبر اینترنتی گردآوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که رستم و کارنا در مقام دو قهرمان بنیادین، بازتاب‌دهندۀ دو الگوی متفاوت از قهرمان اسطوره‌ای‌اند: رستم در سنت ایرانی نمود قدرت، خرد عملی، پیوند با سرزمین و حافظ هویت ملی است و بیش از آن‌که شخصیتی منفرد باشد، تجسمی از تداوم فرهنگی و انسجام اجتماعی ایرانیان به‌شمار می‌آید. در مقابل، کارنا در اسطوره‌های هندی با برجستگی جنبه‌های اخلاقی و تراژیک، بیشتر به‌عنوان قهرمانی رنج‌کش، ایثارگر و معناگرا معرفی می‌شود که کارکرد هویتی او از سطح ملی فراتر نمی‌رود. این تمایز نشان می‌دهد که سنت حماسی ایران بر بازنمایی مقاومت، میهن‌دوستی و تثبیت فرهنگ جمعی تأکید دارد، در حالی‌که سنت هندی قهرمان را در قالب تجربه رنج، اخلاق‌باوری و معنویت صورت‌بندی می‌کند. بر همین اساس، رستم در حافظۀ فرهنگی ایران به نماد تاریخی–اسطوره‌ای بدل شده، اما کارنا بیشتر بازتاب‌دهندۀ دغدغه‌های اخلاقی و فردی در ادبیات حماسی هند است. https://www.qparsi.ir/article_244317_d69fcf6e9b60ce774c6444d461704ba6.pdf

انتشارات خوزیان فصلنامه نقد و تحلیل متون کلاسیک 27834166 9 2 2026 06 22 Identification and Analysis of Lyric Components in Contemporary Poetry with a Focus on the Works of Gholamreza Brousan شناسایی و تحلیل مولفه‌های غنایی در شعر معاصر با تکیه بر اشعار غلامرضا بروسان 42 62 244314 10.22034/caat.2025.526241.1129 FA رویا شاه حسین زاده دانشجوی دکتری زبان و اادبیات فارسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. 0009-0005-4532-9429 رحیم کوشش شبستری دانشیار دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. 0009-0009-1473-8106 Journal Article 2025 05 26 Identification and Analysis of Lyric Elements in Contemporary Persian Poetry with a Focus on the Poetry of Gholamreza Brousan<br>Abstract<br>This study aims to analyze the lyrical elements in the poetry of Gholamreza Brousan through a descriptive-analytical approach. The primary research question investigates the extent to which the characteristics and positive effects of lyrical poetry can be identified in Brousan’s works. As one of the oldest and most widespread poetic genres, lyrical poetry reflects individual emotions. Examining this genre in Brousan’s poetry—where personal lived experiences are transformed into verse—is therefore of scholarly significance. Drawing upon diverse theoretical perspectives on lyrical poetry, this study seeks to extract and analyze shared lyrical components within his poems. The hypothesis suggests that Brousan’s works embody the core elements of lyrical poetry, which accounts for their effective engagement with readers. Findings indicate that his poems are marked by emotional depth, individuality, artistic language, imaginative imagery, and philosophical reflection. The analysis shows that in the contemporary literary context, despite the growing tendencies toward linguistic complexity or prose-like structures in poetry, reinforcing lyrical components not only enhances the aesthetic and literary quality of poetic works but also helps restore the reader-poem connection and prevents the erosion of poetic form into prose. چکیده<br>پژوهش حاضر با هدف تحلیل مؤلفه‌های شعر غنایی در اشعار غلامرضا بروسان و با رویکرد توصیفی- تحلیلی انجام شده است. مسئله‌ی اصلی آن است که تا چه میزان می‌توان ویژگی‌ها و تأثیرات شعر غنایی و تاثیرات مثبت آن‌ها را در سروده‌های بروسان شناسایی کرد. شعر غنایی به‌عنوان یکی از کهن‌ترین و فراگیرترین گونه‌های شعری، بازتاب‌دهنده‌ی احساسات فردی است و بررسی آن در شعر بروسان که تجربه‌های زیسته‌ی خود را به زبان شعر درآورده، اهمیت دارد. این مطالعه با بهره‌گیری از دیدگاه‌های مختلف درباره‌ی شعر غنایی، به استخراج و تحلیل مولفه‌های مشترک غنایی در اشعار بروسان می‌پردازد. فرضیه آن است که آثار بروسان واجد مؤلفه‌های اصلی شعر غنایی‌اند و همین عناصر موجب ارتباط مؤثر آن‌ها با مخاطب شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که آری اشعار وی از مولفه‌هایی چون عاطفه‌مندی و فردیت، زبان هنری، خیال‌انگیزی و تأملات فلسفی برخوردارند و تحلیل این داده‌ها ثابت می‌کند در عصر حاضر، با وجود گرایش به پیچیدگی‌های زبانی یا نثرگونگی شعر، تقویت مؤلفه‌های غنایی، نه‌تنها در ارتقای کیفیت ادبی اثر مؤثر است، بلکه می‌تواند پیوند میان مخاطب و شعر را نیز مرمت کرده از فروکاهش شعر به نثر جلوگیری نماید. https://www.qparsi.ir/article_244314_22f57cc9bdccf22ef7cdda13dbb367ad.pdf

انتشارات خوزیان فصلنامه نقد و تحلیل متون کلاسیک 27834166 9 2 2026 06 22 Methods for the Influence of the Jewels of Secrets and Jewels of Light from the Holy Quran, Relying on the Second Volume شگردهای اثرپذیری جواهرالأسرار و زواهرالأنوار از قرآن کریم با تکیه بر جلد دوم 63 84 244318 10.22034/caat.2025.548417.1155 FA زهرا ایرانمنش زبان و ادبیات فارسی، ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0003-3103-8346 سعید سلطانی نژاد زبان و ادبیات فارسی، ادبیات و علوم انسانی، دانش آموخته دکتری دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران 0009-0000-0806-2546 Journal Article 2025 09 21 From the very beginning of the arrival of Islam, Persian writers and literati used the verses of the Holy Quran in various ways in their works, and they were influenced by it not only in terms of its semantic and content aspects, but also in terms of aesthetics and rhetoric. Kamal al-Din Hossein ibn Hassan Khwarizmi, nicknamed Taj al-Din, was one of the mystics of the Kubrawiyya lineage in the eighth and ninth centuries AH. He is one of the writers whose prose shows a great influence of the Quran. The types of influence of Khwarizmi on the Holy Quran are manifested in methods such as lexical, propositional, and visual influence. The results of the study indicate that Khwarizmi's influence on the Quran was in subtypes such as borrowing, guaranteeing, solving, translating, and addition of simile. This research was conducted using library resources and a descriptive-analytical method, and its goal is to explain the ways in which Khwarizmi was influenced by the Quran in the second volume of Jawaher al-Asrar and Zawahir al-Anwar. نویسندگان و ادیبان فارسی از همان آغاز ورود اسلام، به کارگیری آیات قران کریم را با روش‌های گوناگون در آثار خویش نمایان ساختند و آنان نه تنها از جنبه‌های معنایی و محتوایی قرآن بلکه در بُعد زیبایی‌شناسی و بلاغت نیز از آن تأثیر پذیرفتند. کمال‌الدّین حسین بن حسن خوارزمی ملقّب به تاج‌الدین یکی از عارفان سلسلۀ کبرویه در سدۀ هشتم و نهم هجری است. او از جملۀ نویسندگانی است که می‌توان در نثر وی تأثیر بسیار زیاد قرآن کریم را مشاهده‌نمود. گونه‌های اثرپذیری خوارزمی از قرآن کریم در روش‌هایی هم‌چون اثرپذیری واژگانی، گزاره‌ای و تصویری نمود یافته‌است. نتایج بررسی حاکی از آن است که اثرپذیری خوارزمی از قرآن به زیرگونه‌هایی هم‌چون وامگیری، تضمین، حل، ترجمه، تشبیه و بالأخص اضافۀ تشبیهی بوده‌است. این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و به روش توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفته و هدف آن تبیین شیوه‌های اثرپذیری خوارزمی از قرآن در جلد دوم جواهرالأسرار و زواهرالأنوار است. https://www.qparsi.ir/article_244318_7b0d3370975bd3e08398fe86c9730b42.pdf

انتشارات خوزیان فصلنامه نقد و تحلیل متون کلاسیک 27834166 9 2 2026 06 22 Sarfi Saveji: A Poet of the Woqoo Style صرفی ساوجی شاعری از مکتب وقوع 85 107 245211 10.22034/caat.2025.554125.1161 FA محمود مهرآوران عضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀادبیات، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0002-3278-3965 نیما شکروی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. Journal Article 2025 06 30 Throughout the history of Persian literature, there are many poets who, depending on their artistic character and poetic brilliance, have played significant roles in society and history. With their unique styles and approaches they have enriched this literature. Among thousands of Persian poets from the early days of Dari Persian to the present day, some have risen to prominence while others have remained obscure. This article introduces and examines the poetry of Salah al-Din Sarfi Saveji, a poet of the 10th century AH (16th century CE). Brief information about Sarfi Savji is found in the contemporary sources from the 10th century, and later sources also quote from those sources. These sources do not contain much information about the details of the poet's life. Often, one can find his name and poetic evidence in literary annals. By analyzing biographical sources, poems, and historical evidence, a clearer picture of his life, personality, and literary status in the 10th-century literary movement can be drawn. Sarfi Saveji was a follower of the Woqoo style, yet his poetry also reflects elements of the Iraqi style and traces of the Indian style. While adhering to the Woqoo style, Sarfi at times draws upon the subtleties of the Indian style, an innovative fusion that gives his poetry a distinct character. The structure of traditional Ghazal, familiar language, and a mournful, sorrowful tone, shape his poetic identity. ادبیات فارسی در دوره‌های مختلف تاریخی، شاعرانی داشته است که هرکدام به فراخور شخصیت هنری، قدرت شاعری و تاثیرگذاری در تاریخ و جامعه، نقشی ایفا کرده و هر یک با سبک و سیاق خاص خود، به غنای این ادبیات افزوده‌اند. در میان هزاران شاعر فارسی‌زبان از آغاز فارسی دری تا امروز، برخی برجسته و نامدار بوده‌اند و گروهی کمتر شناخته شده‌اند. این مقاله به معرفی و بررسی اشعار صلاح‌الدین صرفی ساوجی، شاعر قرن دهم هجری، می‌پردازد. دربارۀ صرفی ساوجی در منابع هم زمان قرن دهم اطلاعاتی مختصر دیده می‌شود و منابع بعدی نیز از همان‌ها نقل کرده‌اند. در این منابع از جزئیات زندگی شاعر چندان اطلاعاتی نیست. اغلب در تذکره‌های ادبی می‌توان از او نام و نشان و شواهد شعری یافت. با بررسی منابع تذکره‌ای، اشعار و شواهد تاریخی، می‌توان تصویر روشن‌تری از زندگی، شخصیت و جایگاه او در جریان ادبی قرن دهم به‌دست آورد. صرفی ساوجی از پیروان مکتب وقوع است، اما در اشعار او ویژگی‌هایی از سبک عراقی و نشانه‌هایی از سبک هندی نیز دیده می‌شود. صرفی با وجود پیروی از سبک وقوع، در برخی اشعار از لطایف سبک هندی بهره می‌گیرد و این تلفیق، شعر او را متمایز کرده است. ساختار غزل سنتی، زبانی آشنا، همراه با لحنی شکسته و سوزناک، هویت شاعرانه او را شکل می‌دهد. https://www.qparsi.ir/article_245211_510e78bde06017731a37864155129195.pdf

انتشارات خوزیان فصلنامه نقد و تحلیل متون کلاسیک 27834166 9 2 2026 06 22 Analysis of the Lover and Beloved Personality Typology in Layli and Majnun by Nezami Based on Karen Horney's Perspective تحلیل تیپ شناسی شخصیت عاشق و معشوق در لیلی و مجنون نظامی بر اساس دیدگاه کارن هورنای 108 123 244460 10.22034/caat.2025.528714.1133 FA خدابخش اسداللهی استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبیلی 0000-0002-6656-578X سحر نجفی پر دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0009-0009-6402-8065 Journal Article 2025 06 06 Literature interacts with the emotional forces and inner world of humans, and it may sometimes help alleviate psychological issues and strengthen the emotional balance of individuals. Therefore, by properly analyzing a literary work, one can trace the existence and essence of the author. This article examines the character typology of the lover and beloved in Nezami's Leyli and Majnun based on Karen Horney's theory. Horney, as a reformist psychoanalyst of Freudian theory, has either completed or revised Freud's concepts. Her perspective on personality, like that of other personality theorists, reflects her personal experiences. According to her view, the methods and strategies an individual resorts to for self-protection lead to the emergence of three personality types: compliant, aggressive, and withdrawn. The research method is descriptive-analytical. The results indicate that the society depicted in Leyli and Majnun is closed, filled with oppression and humiliation, and the attainment of rights and the realization of desires can only be achieved through force and the sword. In such a society, Leyli and Majnun are inevitably forced to choose a compliant strategy. Leyli, in a society that grants no rights to women and where her life has no value, sees the solution in lowering her head, remaining silent, and submitting to the fate that others have predetermined for her. Ultimately, she exits this world in a plaintive and unsuccessful manner, harboring the hope that perhaps she may find her desires fulfilled in the afterlife. ادﺑﯿﺎت ﺑﺎ ﻗﻮای ﻋﺎﻃﻔﯽ و ﻋﺎﻟﻢ دروﻧﯽ اﻧﺴﺎن، ﺳﺮوﮐﺎر دارد و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ رﻓﻊ ﻣﺸﮑﻼت رﻮحی و ﺗﻘﻮﯾﺖ اﻋﺘﺪال رواﻧﯽ اﻓﺮاد ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺻﺤﯿﺢ اﺛﺮ ادﺑﯽ ﻣﯽ‌ﺗﻮان ﺑﻪ وﺟﻮد و ﻣﺎﻫﯿﺖ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﭘﯽ ﺑﺮد. این مقاله به بررسی تحلیل تیپ شناسی شخصیت عاشق و مجنون در لیلی و مجنون نظامی بر اساس نظریه کارن هورنای می پردازد. هورنای به‌عنوان متخصص تجدیدنظرطلب روان‌کاوی فرویدی؛ مفاهیم نظریه فروید را یا تکمیل کرده یا در آن‌ها تجدیدنظر کرده است. دیدگاه هورنای درباره شخصیت، مانند سایر نظریه‌پردازان شخصیت، انعکاسی از تجربیات شخصی اوست. از دیدگاه وی روش‌ها و ترفندهایی که شخص برای در امان ماندن به آن‌ها توسل می‌جوید، منجر به ایجاد سه تیپ شخصیتی؛ مهرطلب، برتری‌طلب و عزلت گزین می‌شود . روش تحقیق به صورت توصیفی – تحلیلی است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که جامعه لیلی و مجنون، بسته، پر از خفقان و حقارت است و وصول حق و تحقق امیال و آرزوها جز به زور بازو و برق شمشیر نیست. لیلی و مجنون در چنین جامعه‌ای ناگزیر از گزینش راهبرد مهرطلبی‌اند. لیلی در این جامعه که هیچ حق و حقوقی برای زن قائل نیست و جان وی بهایی ندارد چاره را در آن می‌بیند که سر به زیر اندازد، دم نزند و به سرنوشتی که دیگران برای او رقم می‌زنند گردن نهد و در آخر مظلومانه و ناکام رخت به جهان دیگر کشد و امید آن داشته باشد تا شاید در جهان باقی به کام خود برسد. https://www.qparsi.ir/article_244460_80f3eb6e5929529eb4c763db2822a1e5.pdf