اسلامی ندوشن، محمدعلی. (1383). چهار سخنگوی وجدان ایران. فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ. تهران: قطره.
اصلانی، فرهاد و پورتقی، معصومه. (1399). بیتیاب شاهنامه فردوسی. تهران: سخن.
بونیول، ایلونا. (1398). روانشناسی مثبت در یک نگاه (علم شادکامی). ترجمۀ حسن پاشا شریفی و سیمیندخت رضاخانی. تهران: رشد.
جوینی، عزیزالله. (1392). شاهنامه. جلد3. تهران: دانشگاه تهران.
خالقی مطلق، جلال. (1372). گل رنجهای کهن. به کوشش علی دهباشی. تهران: مرکز.
خالقی مطلق، جلال. (1398). شاهنامه فردوسی. جلد1. تألیف ابولقاسم فردوسی. تهران: سخن.
خسروی، اشرف. (1396). شاهنامه از دیدگاه روانشناسی تحلیلی یونگ. تهران: علمی و فرهنگی.
رضایی دشت ارژنه، محمود. (1392). شکوه خرد در شاهنامۀ فردوسی. سنجش تحلیلی کنش شخصیتها در سنجۀ خرد. تهران: علمی و فرهنگی.
زرینکوب، عبدالحسین. (1370). با کاروان حله. تهران: علمی.
زرینکوب، عبدالحسین. (1381). نامورنامه. دربارۀ فردوسی و شاهنامه. تهران: سخن.
سلیگمن، مارتین. (1396). خوشبینی آموخته شده. ترجمۀ فروزنده داورپناه و میترا محمدی. تهران: رشد.
سلیگمن، مارتین. (1396). کودک خوشبین. ترجمۀ فروزنده داور پناه. تهران: رشد.
سلیگمن، مارتین. (1397). شادمانی درونی. ترجمۀ مصطفی تبریزی، رامین کریمی و علی نیلوفری. تهران: دانژه.
سلیگمن، مارتین. (1388). روانشناسی مثبتنگر در خدمت خوشنودی پایدار. ترجمۀ مصطفی تبریزی و همکاران. تهران: نشر دانژه.
فردریکسون، باربارا. (1397). مثبتگرایی. ترجمۀ نسرین پارسا و هامایاک آوادیس یانس. تهران: رشد.
کار، آلان. (1399). روانشناسی مثبت علم شادمانی و نیرومندیهای انسان. ترجمۀ حسن پاشاشریفی و جعفر نجفی زند. تهران: سخن.
کزازی، میرجلال الدین. (1380). مازهای راز. جستارهایی در شاهنامه. تهران: مرکز.
لیمن، آوریل و مک ماهن، گلادیانا. (1392) مثبت اندیشی. ترجمۀ مهدی دوایی و شیرین کوهپایه. تهران: سخن.
لیمن، آوریل و مک ماهن، گلادیانا. (1397). روانشناسی مثبت. ترجمۀ فریبا مقدم. تهران: آوند دانش.
مسکوب، شاهرخ. (1389). تن پهلوان و روان خردمند. پژوهشهایی تازه در شاهنامه. تهران: طرح نو.
موسوی، سیدکاظم و خسروی، اشرف. (1395). پیوند خرد و اسطوره در شاهنامه. تهران: علمی و فرهنگی.
هفرن، کیت و بونیول، ایلونا. (1395). روانشناسی مثبتنگر. ترجمۀ محمدتقی تبیک و محسن زندی. قم: دارالحدیث.
