حافظی، غلامرضا و مریم وافی ثانی (1397) «مبانی خرد سیاسی در هفت بزم انوشیروان و بزرگمهر در شاهنامۀ فردوسی، زمانی میاسای از آموختن» (مجموعه مقالات همایش ملی شاهنامه و تعلیم و تربیت)، به کوشش: سیدعلی کرامتی مقدم، مشهد: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی ضریح آفتاب، صص 436-424. .
سبزیانپور، وحید (1388) «تاثیر پندهای انوشروان و بزرگمهر در گلستان سعدی»، زبان و ادبیات فارسی (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی)، دوره 17، ش 64، صص 91-124.
عوفی بخارایی، محمد (1361) تذکرۀ لباب الالباب، به اهتمام: محمد عباسی، تهران: فخر رازی.
فردوسی، ابوالقاسم (1394) شاهنامه، پیرایش: جلال خالقی مطلق، ج 1و2، چ اول، تهران: سخن.
فریدونی فروزنده، (1397) «تحلیل و بررسی مبانی تربیتی در پندهای پدرانۀ شاهنامۀ فردوسی، زمانی میاسای از آموختن» (مجموعه مقالات همایش ملی شاهنامه و تعلیم و تربیت)، به کوشش: سیدعلی کرامتی مقدم ، مشهد: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی ضریح آفتاب. صص 238-218.
غلامرضایی، محمد، (1387) «مجلسگویی و شیوههای آن در مجالس سبعۀ مولوی»، پژوهشنامۀ علوم انسانی، ش57، صص 257-278، تهران: دانشگاه شهید بهشتی.
غلامی، فاطمه و نجف جوکار، (1390) «بررسی و تحلیل «هفت بزم انوشیروان» در شاهنامه به عنوان نمودی از «مجلسگویی» در ایران پیش از اسلام»، پژوهشنامه زبان و ادب فارسی(گوهر گویا)، س 5، ش 19، صص 79-98.
مهراد، حامد، (1397)، «متون دیروز، انسان امروز، چشمانداز فردا: بررسی ظرفیتهای حماسۀ ملی در آفرینش ادبی با محور تعلیم و تربیت فرد انسانی و شهروند اجتماعی»، زمانی میاسای از آموختن (مجموعه مقالات همایش ملی شاهنامه و تعلیم و تربیت)، به کوشش: سیدعلی کرامتی مقدم ، مشهد: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی ضریح آفتاب، صص 332-313.
نظامی عروضی سمرقندی، احمد بن عمر، (1388) چهارمقاله و تعلیقات، به سعی و اهتمام و تصحیح: محمد قزوینی، با اهتمام: محمد معین، چاپ اول، تهران: صدای معاصر.