Doubt in the originality of the lyric by Khāqānī Sharvani

Document Type : Original Article

Author

PhD student in Persian language and literature, Ferdowsi University of Mashhad. Mashhad. Iran

Abstract
The attribution of a poem to two or more poets has been common in the history of literature. To ‎determine the authenticity of the attribution of such poems to a poet, our litterateurs have long adopted ‎methods mainly based on personal taste criteria. Nowadays, the advances in stylistics and linguistic ‎knowledge provides resources and new tools capable of evaluating past texts to clearly recognize the true ‎composer of a poem. An example of such double attribution of a poem would be a lyric attributed to ‎both Khāqānī Sharvani and Mirza Jalaluddin Asir Shahrestani books of poem. The current paper has ‎examined the lyric poetry from the perspective of manuscripts and stylistics and has shown the ‎authenticity of its attribution to Mirza Jalaluddin Asir.‎ In the end, one of the verses of the lyric was ‎corrected and presented in a new form, taking into account the Allusion construct.

Keywords

Subjects
آموزگار، حسین (1333) مقدّمۀ تحفةالخواطر و زبدةالنواظر؛ تحفةالعراقین خاقانی، تهران: روزنامۀ زندگی.
اسیر شهرستانی، جلال‌الدّین میرزا (1384) دیوان غزلیّات اسیر شهرستانی، تصحیح غلامحسین شریفی ولدانی، تهران: میراث مکتوب.
اوحدی بلیانی، تقی‌الدّین محمّد (1389) عرفات العاشقین و عرصات العارفین، تصحیح ذبیح‌الله صاحب‌کار، تهران: میراث مکتوب.
بیدل دهلوی، میرزا عبدالقادر (1341) کلّیّات بیدل، تصحیح خال محمّد خسته، کابل [افغانستان]: دپوهنی.
بیدل دهلوی، میرزا عبدالقادر (1392) چهار عنصر، بازنوشته‌ای از ضیاءالدّین شفیعی، تهران: الهدی.
بیلرت، آنالیویا فرمینا (1396) شفای غمگنان؛ پژوهشی در تحفةالعراقین حکیم خاقانی، ترجمۀ کاظم فیروزمند، تهران: نسل آفتاب.
ترکی، محمّدرضا (1384)«بر بساط غزل خاقانی»، نامۀ فرهنگستان، شمارۀ 26، 112-100.
ترکی، محمّدرضا (1393) «یک ممدوح ناشناختۀ خاقانی و نکته‌ای مبهم دربارۀ نسخۀ لندن»، ادب فارسی، شمارۀ 14، صص 60-41.
خاقانی شَروانی، افضل‌الدّین بدیل (1316) دیوان خاقانی شروانی، به کوشش علی عبدالرّسولی، تهران: خیّام.
خاقانی شَروانی، افضل‌الدّین بدیل (1388) دیوان خاقانی شروانی، تصحیح ضیاءالدّین سجّادی، تهران: زوّار.
دشتی، علی (1357) خاقانی، شاعری دیرآشنا، تهران: امیرکبیر.
دهخدا، علی‌اکبر (1373) لغتنامه، تهران: دانشگاه تهران.
رایج سیالکوتی، میر محمّدعلی (1375) دیوان رایج سیالکوتی، تصحیح محمد سرفراز ظفر، اسلام‌آباد [پاکستان]: مرکز تحقیقات ایران و پاکستان.
زرّین‌کوب، عبدالحسین (1373) نقد ادبی، تهران: امیرکبیر.
شفیعی کدکنی، محمّدرضا (1385) در اقلیم روشنایی (تفسیر چند غزل از حکیم سنایی غزنوی)، تهران: آگه.
طالب آملی، محمّد (1346) کلیّات اشعار ملک‌الشّعرا طالب آملی، به اهتمام طاهری شهاب، تهران: سنایی.
عرفی شیرازی، جمال‌الدّین محمّد (1369) کلیّات عرفی شیرازی، به کوشش جواهری (وجدی)، تهران: سنایی.
فیض کاشانی، محمّدبن شاه مرتضی (1381) کلّیّات ملّا محسن فیض کاشانی، تصحیح مصطفی فیضی، قم: اسوه.
گورین، ویلفرد و دیگران (1377) راهنمای رویکردهای نقد ادبی، ترجمۀ زهرا میهن‌خواه، تهران: اطّلاعات.
مایل هروی، نجیب (1369) راهنمای نقد و تصحیح متون، مشهد: بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی.
نیک‌منش، مهدی (1384) «یک غزل، در دو دیوان»، نشریّۀ دانشکدۀ ادبیّات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان، شمارۀ 17، صص 206-189.
  • Receive Date 28 March 2020
  • Revise Date 21 June 2020
  • Accept Date 27 June 2020