قرآن کریم
آجیلی، هادی؛ جلوداری، امالبنین (1395). «بایستهها و الزامات شکل گیری هژمونی جهانی و منطقهای»، فصلنامه پژوهشهای سیاسی، دورة 6، شمارة 5، صص 1-20.
بلوم، ویلیام تئودور ( 1373). نظریههای نظام سیاسی، ترجمة احمد تدین، ج۲، تهران: آران.
برتلس، یوگنی ادواردویچ (1382). تصوف و ادبیات تصوف، چاپ سوم، تهران: امیرکبیر.
بوکوک، روبرت (۱۳۹۹). هژمونی در باب چگونگی سیاست اخلاقی، ترجمه بهزاد باغی دوست و کاوه عباسی تهران: گام نو.
تدین، عطاءالله (1380). جلوههای تصوف و عرفان در ایران و جهان، چاپ دوم، تهران: انتشارات تهران.
راجر، سایمون (1394). درآمدی بر اندیشههای سیاسی آنتونیو گرامشی؛ هژمونی، انقلاب و روشنفکران، ترجمة محمد کاظم شجاعی، تهران: سبزان.
راجر، سایمون (۱۳۹۹). درآمدی بر اندیشههای سیاسی آنتونیو گرامشی، ترجمه محمد اسماعیل نوذری، تهران: پارمیدا.
روبرت، دوز و سیمور، مارتین لیپست (۱۳۷۳). جامعهشناسی سیاسی، ترجمه محمد حسین فرجاد، تهران: توس.
سجادی، ضیاء الدین (1388). مقدمهای بر مبانی عرفان و تصوف، تهران: سمت.
صفا، ذبیحالله (1386). تاریخ ادبیات در ایران، جلد پنجم، چاپ چهاردهم، تهران: نگار هاتف
قنبری عبدالملکی، رضا؛ فیروزیانپور، آیلین (1399). «بازنمایی هژمونی و ضد هژمونی در گفتمان شعر جمهوریِ محمدتقی بهار بر مبنای آرای آنتونیو گرامشی»، فصلنامه پژوهش زبان و ادبیات فارسی، شماره 56، صص 77-104).
کانت، ایمانوئل (1395). دین در محمدوده عقل تنها، ترجمه منوچهر صانعی دره بیدی، تهران: نقش و نگار.
گرامشی، آنتونیو (۱۳۹۹). دفترهای زندان (دفترهای اول و دوم)، ترجمه حسن مرتضوی، تهران: چرخ.
لاکلائو، ارنستو؛ موفه، شانتال (1392). هژمونی و استراتژی سوسیالیستی، تهران: ثالث.
ماسه، هانری، (1357). معتقدات و آداب ایرانی. ترجمه محوری روشنضمیر. تهران: موسّسۀ تاریخ و فرهنگ ایران.
نوذری، حسینعلی (1380). فلسفه تاریخ، روششناسی و تاریخنگاری، تهران: طرح نو.
یثربی، سید یحیی (1395). عرفان نظری، تحقیقی در سیر تکاملی و اصول و مسائل تصوف، چاپ نهم، قم: بوستان کتاب.
