اشرف الکتابی، امیر (1366)، دستور زبان فارسی(پنج استاد)، تهران: انتشارات اشرفی.
آهنگر، عباسعلی و مغانی، حسین (1369)، «رویکردی کمینه گرا به نوع بندی نحوی جملات امری در فارسی»، مجلة زبان فارسی و گویشهای ایرانی، سال دوم، شماره4، ص 7-33.
حافظ شیرازی، خواجه محمد (1377). دیوان غزلیات حافظ، تهران: انتشارات صفیعلیشاه.
رحیمیان، جلال و شکری احمدآبادی، کاظم (1381)، «نقش های معنایی- منظوری جملات پرسشی در غزلیات حافظ»، مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، دوره 18، شماره35، ص17-34.
سعادت، اسماعیل (1384)، دانشنامه زبان و ادب فارسی، ج1، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
سلیمی، حسین و علوی، بشیر (1399)، «بررسی کارکردهای دینی و اخلاقی جملات پرسشی و امری در قصاید سنایی»، مجلة پژوهشنامه ادبیات تعلیمی، سال دوازدهم، شماره47، ص1-26.
شمیسا، سیروس (1383). بیان و معانی، تهران: انتشارات فردوس.
کاردانی، چنور و مالمیر، تیمور (1388)، «بررسی نقش های معنایی جملات پرسشی و امری در قصاید خاقانی»، فصلنامه کاوشنامه، سال دهم، شماره 19، ص123- 152.
مجد، امید (1394)، دستور زبان فارسی با رویکرد آموزشی، تهران: نشر امید مجد.
مغانی، حسین (1397)، «معنی شناسی جملات امری در فارسی»، فصلنامه مطالعات و گویشهای غرب ایران، سال ششم، شمارة 21، ص 99-126.
ناتل خانلری، پرویز، (1382)، تاریخ زبان فارسی، ج2، چاپ هفتم، تهران: فرهنگ نشر نو.
ناتل خانلری، پرویز، (1380)، دستور زبان فارسی، تهران: توس.