A study of the meaning of bergamot in Surat Yusuf and the discovery of the historical-botanical secret of bergamot

Document Type : Original Article

Authors

1 Ph.D. student of Persian language and literature, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil

2 Professor of Persian Language and Literature University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil

Abstract
The story of Yusuf, the messenger of God, has been narrated in Holy Quran completely. God has entitled this story as "احسن القصص" which means the best story of all. A part of this story is related to the event in which Yusuf and the Egyptian women faced with each other (completely narrated in the 31th verse of Yusuf sura). In this part which has been narrated in Persian literature for years, we have often talked about orange or Bergamot orange. However, by observing nearly 63 translations of Quran, we can clearly see that only 5percent of the translators have translated this word as Bergamot orange and 95 percent of them have translated it as a kind of cushion or food. in this field, we can regard the theories below.
1. Due to the logic and the techniques of Quran`s storytelling, the best equivalent for the Arabic word " متکا" which has been written in the 31 verse of Yusuf sura in Quran, is Bergamot orange.
2. By surveying this verse we can figure out another verbal miracle of the Holy Quran in which God mentions the simultaneity of Yusuf`s lifetime and the importation of the Bergamot orange to Egypt .
3. The fact that Zuleikha suggested the Egyptian women in the meeting to eat Bergamot orange signifies the costliness and novelty of this fruit and it also shows her deceitfulness.
4. In Yusuf`s lifetime there was no orange and they only ate Bergamot orange

Keywords

Subjects
ابن الهائم، شهاب‌الدین(1423ق). التبیان فی تفسیر غریب القرآن، ج1، بیروت: دار الغرب الإسلامی.
ابن حسنون (1365ق). اللغات فی القرآن، ج1، قاهره: مطبعة الرسالة.
ابن عادل (بی‌تا). اللباب فی علوم الکتاب، ج11، بی‌نا.
احمد امیدعلی و فاطمه خلیلی (1396)، بررسی واژگان چندمعنا و اهمیت آن در ترجمه قرآن بر اساس بافت مطالع موردی: واژگان الحرف، السماء، شعائر در سوره حج، مطالعات ادبی متون اسلامی، سال دوم، زمستان، شماره 4 (پیاپی 8)، صص39-60
امانی، رضا و کریمی، شیدا و صالحی، سیده زهره (1393)، ترجمه معنا شناختی عناصر فعلی- اسمی در قرآن، نشریة مطالعات ترجمه قرآن و حدیث، دورة 1، پاییز و زمستان، شماره 2، صص1-23.
بغوی، أبو محمد (1420ق). تفسیر البغوی احیاء التراث، ج2، بیروت:دار إحیاء التراث العربی.
بیومی مهران، محمد (1389). بررسی تاریخی قصص قرآن، ج2، ترجمه راستگو، سید محمد(1383)، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
پاکتچی، احمد (1393)، ترجمه شناسی قرآن کریم: رویکرد نظری و کاربردی(مطالعه از سطح واژگان تا ساخت جمله)، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (ع)
پالمر، فرانک (1366)، نگاهی تازه به معناشناسی، ترجمة کورش صفوی، چاپ اول، تهران:نشر مرکز.
جامی، عبدالرحمن (1378)، هفت اورنگ، ج2، تهران: مرکز مطالعات ایرانی.
جمعی از محققان (1376)، فرهنگ نامه علوم قرآن، ج1، قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
جمعی از نویسندگان (بی‌تا)، ادیان شناسی، ج1، (بی نا)
خانی کلقای، حسین و حلال خور، کوثر (1394)، بررسی ترجمه و معادل ساختاری مفعول مطلق با محوریت ترجمة فولادوند(بررسی موردی سورة نساء)، دوفصلنامة پژوهش‌های ترجمه در زبان و ادبیات عربی، سال پنجم، بهار و تابستان، شمارة 12، صص89-118.
خرمشاهی، قوام الدین (1377). دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، تهران: دوستان.
خویی، سلطنت (1371)، اصول تغذیه مرکبات، تهران: ناشرمولف.
دِّینَوری، ابن قتیبة (بی‌تا). غریب القران لابن قتیبه، ج1، بی‌نا.
رازی، ابن أبی حاتم (1419ق).تفسیر ابن ابی حاتم، ج7، ریاض: مکتبة نزار مصطفى الباز.
رازی، زین الدین (1420ق). مختارالصاح، ج1، بیروت: المکتبة العصریة.
رازی، فخر الدین (1420ق). التفسیر الکبیر(مفاتیح الغیب)، ج18، بیروت: دارالاحیاء التراث.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1401ق). المفردات فی غریب القرآن، ج1، قم: دفتر نشر الکتاب.
رشیدالدین میبدی، ابوالفضل (1393)، کشف الاسرار و عده الابرار، ج1 و ج ، تهران: امیرکبیر.
رودکی سمرقندی، ابوعبدالله جعفر بن محمد (1376)، دیوان رودکی سمرقندی، چاپ دوم، تهران: نگاه.
سعدی، مصلح الدین،(1380)، غزلیات سعدی، تهران: فکرروز.
سعدی، مصلح الدین،(1385)، کلیات سعدی، تهران: هرمس.
شوکانی الیمنی، محمد (1414ق). فتح القدیر للشوکانی، ج3، دمشق: دار ابن کثیر.
شهبازی، محمود و شهبازی، علی اصغر (1393)،  واژگان چند معنا و اهمیت آن در ترجمه قرآن کریم، مطالعات ترجمه قرآن و حدیث، دوره اول، بهار و تابستان، شماره 1، صص47-68
طبرسی، فضل‌بن حسن (1412ق). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج 3، بیروت: دارالمعرفة.
طیب‌حسینی، سیدمحمود (1388)، نشریه معرفت، ج143، قم: موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره).
عبد الباری، عبد المجید (بی‌تا). الروایات التفسیریه فی فتح الباری، ج2، بی‌نا.
عبدی، مالک (1394)، آسیب‌شناسی ترجمه‌ فولادوند با تکیه بر کارکردهای صرفی، نحوی، واژگانی و بلاغی دانش معناشناسی، نشریه مطالعات ترجمه قرآن و حدیث، بهار و تابستان، دورة دوم، شمارة3، صص127-149.
عطاردی، الشیخ عزیز الله (بی‌تا). مسند الإمام الصادق أبی عبد الله جعفر بن محمد(ع)، ج7، بی‌نا.
فرزاد، محمدعلی (1393)، پرورش و باغداری مرکبات(کاشت، داشت و برداشت)، تهران: تاک.
فهمی حجازی، محمود (1379)، مدخل الی علم اللغه، قاهره: دارالثقافه.
قرطبی، شمس الدین (1384ق). تفسیر القرطبی، ج9، قاهره: دار الکتب المصریة.
قمی، علی بن ابراهیم (بی‌تا). تفسیر القمی، ج،1، بی‌نا.
مجتهدی، علی (1362)، عملیات باغداری مرکبات در کنارة بحر خزر، تهران: بهنشر.
مجد، امید (1393). قرآن مجید با ترجمه منظوم (قرآن‌نامه)، تهران: امید مجد.
مصباح، کاظم (1396)، قاعده ترجمه لغات مشترک فارسی و عربی و بررسی آن در ترجمه های معاصر قرآن کریم، پژوهش‌های قرآنی، سال بیست و دوم، تابستان، شماره 2 (پیاپی 83)، صص162-181.
مطوری، علی و مسعودی ‌صدر، هدیه (1395)، بافت موقعیت و نقش آن در ترجمه‌ قرآن، نشریة مطالعات قرآنی، سال هفتم، تابستان، شماره26، صص9-28.
مظهری، محمد ثناء الله (بی‌تا). التفسیر المظهری، ج5، بی‌نا.
مکارم شیرازى، ناصر(1387)، لغات در تفسیر نمونه، ج1، قم: امام علی بن ابی طالب(ع).
ملاحویش (1382ق). بیان المعانی، ج1، دمشق: مطبعة الترقی.
موسوی‌بجنوردی، محمدکاظم (1393). دانشنامه فرهنگ مردم ایران، ج2، تهران: مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.
موسوی‌همدانی، سیدمحمدباقر (1399). ترجمه تفسیر المیزان، ج11، تهران: لوح محفوظ.
مولوی، جلال‌الدین محمد (1375)، کلیات دیوان شمس، تهران: راد.
میرزاده، عادل و ایمانیان، حسین و بشیری، علی (1400)، نقد ترجمه سوره یوسف براساس بافت موقعیتیِ متن مبدأ از دیدگاه مایکل هالیدی(برای نمونه، ترجمه صفارزاده و غراب)، نشریة پژوهش‌های زبان شناختی قرآن، سال دهم، بهار و تابستان، شماره 1،صص135-152.
نظامی گنجه‌ای، (1335).کلیات دیوان حکیم نظامی گنجه‌ای، تهران: امیرکبیر.
  • Receive Date 10 September 2023
  • Revise Date 18 February 2025
  • Accept Date 22 February 2024