ابوالحسنی چیمه، زهرا. (1394). «حافظ و خود دیگر: بررسی زبانشناختی چندصدایی در تخلص غزلهای حافظ»،
جستارهای زبانی دوره ششم آذر و دی 1394 شماره 5 (پیاپی 26)، صص1-25.
استعلامی، محمد. (۱۳۸۶). درس حافظ (نقد و شرح غزلهای حافظ)، تهران: سخن، چاپ دوم.
آشوری، داریوش. (۱۳۸۱). عرفان و رندی در شعر حافظ (بازنگریسته هستیشناسی حافظ)، تهران: مرکز، چاپ سوم.
ایزدیار، محسن. (1392).« بررسی آزاداندیشی در شعر حافظ. زیباییشناسی ادبی»، فصلنامه علمی ترویجی زبان و ادبیات فارسی، دوره چهارم، شماره 15، صص15-38.
بهار، مهرداد (1377 )، از اسطوره تا تاریخ، تهران: . چاپ دوم.
بوبر، مارتین. (1380). من و تو، ترجمۀ ابوتراب سهراب و الهام عطاردی، تهران، فرزانفر.
تودوروف، تزوتان. (1373). باختین بزرگترین نظریهپرداز ادبیات قرن بیستم، سودای مکالمه، خنده، آزادی، میخائیل باختین، ترجمه محمد پوینده، تهران: آرست.
حافظ شیرازی، شمسالدین محمد. (۱۳۶۷). دیوان، تصحیح علامه محمد قزوینی- غنی، تهران: اساطیر، چاپ دوم.
دستغیب، نجمه؛ کاتب، فاطمه؛ حاتم، غلامعلی. (1400). «ناظر کیمیا و هنر مقدس بازیابی نمادهای کیمیاگری در محراب های زرین فام»، باغ نظر، سال هجدهم، تیر ۱۴۰۰، شماره ۹۷، صص 17 – 30.
رنجبر، محمود(1395). «خوانش باختینی رمان حیاط خلوت»، نشریۀ ادبیات پایداری، سال هشتم، شمارۀ 15، 229-205.
زرّینکوب، عبدالحسین. (1389). از کوچهی رندان دربارۀ زندگی و اندیشهی حافظ، چاپ نوزدهم، تهران: نشر سخن.
سپهر، محمدهمایون. (1386). «بررسی اساطیر در دیوان حافظ»، فرهنگ مردم ایران، شماره 10، پاییز 1386، صص37-51.
شایگانفر، حمیدرضا. (1380). نقد ادبی معرفی مکاتب نقد همراه با نقد و تحلیل شواهد و متونی از ادب فارسی، تهران: انتشارات دستان.
شمیسا، سیروس. (1388). نقد ادبی. تهران: میترا.
شهبازی، اصغر (1398). «نقد و قرائت تاریخی حافظ». نقد، تحلیل و زیبایی شناسی متون، سال دوم، شماره4، پاییز، 40-63.
شهریاری، فهیمه؛ سیدصادقی، سیدمحمود؛ عاشوری، علی. (1403). «
مؤلفههای طنز کارناوالی در ادبیات مشروطه با رویکردی به نظریۀ باختین»،
ماهنامه علمی سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب). سال17، فروردین 1403، شماره پی در پی 95، 207-223.
صادقی نقدعلی، محمدجواد، ملک ثابت، مهدی، و جلالی پندری، یداله. (1399). «بررسی اندیشه مادی گرایی در شعر احمد شاملو».
کاوش نامه زبان و ادبیات فارسی (کاوش نامه)، 21(44 )، 87-116. SID.
https://sid.ir/paper/386752/fa
صلاحی مقدم، سهیلا. (۱۳۹۰). گفتگو مندی در هنر و ادبیات، مجموعه مقالات نقدهای ادبی هنری، به کوشش بهمن نامور مطلق و منیژه کنگرانی، تهران: نشر سخن.
فدوی، طیبه. (1392). «تحلیل و بررسی اهداف حافظ از بکارگیری عوامل طبیعی در شعر»، فصلنامه علمی پژوهشی زبان و ادب فارسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، شماره 16، سال پنجم، پاییز 1392، صص133-154.
قبادی، حسینعلی، غلامحسین زاده، غلامحسین، مشرف، مریم، و رامین نیا، مریم. (1389). «چندآوایی و منطق گفتگویی در نگاه مولوی به مساله جهد و توکل با تکیه بر داستان شیر و نخچیران».
جستارهای نوین ادبی، 43(3 (مسلسل 170))، 71-94. SID.
https://sid.ir/paper/185474/fa
مالمیر، تیمور. (۱۳۸۸). «ساختار منسجم غزلیات حافظ شیرازی»، فنون ادبی، دانشگاه اصفهان، سال اول، شماره یک، پاییز و زمستان ۱۳۸۸، صص ۴۱ - ۵۶.
مرتضوی، منوچهر، (1365)، مکتب حافظ یا مقدمه بر حافظ شناسی، تهران: انتشارات توس.
مطهری، مرتضی. (1371). عرفان حافظ : تهران، صدرا.
نامور مطلق، بهمن. (1390). «چندصدایی باختینی و پساباختینی (تکوین و گسترش چندصدایی با تأکید بر هنر و ادبیات)». در مجموعه مقالات گفتگومندی در هنر و ادبیات. تهران: سخن 11-32.
یزذانجو، پیام. (1381). به سوی پسامدرن، چاپ اول، تهران، نشر مرگز.
منابع لاتین
Bakhtin, M.M. (1973). Problems of Dostoevsky’s Poetics. Trans: Rotsel, R. W.Ann Arbor: Ardis.
Blackledge, A. (2005). Discourse and Power in Multilingual World. John Benjamin.
Ducrot, O. (1984). “Polyphonie”. In Ladies. No. 4. pp 3-40. Found online as Patrick Denale: Three Linguistic Theories of Polyphony/Dialogism: an External Point of View and Comparison.
Eskin, M. (2000). “Bakhtin on Poetry”. In Poetry Today. Vol. 21. No.2 (Summer). pp. 279-391. Porter Institute for Poetics and Semiotics.
Leps, M.C (2004). “Critical productions of discourse”: Agenot, Bakhtin, Foucault. The Yale Journal of Criticism. Vol. 17. No. 2. John Hopkins University Press. pp. 267-286.
