احمدی، شهرام، و کاظمی گودرزی، سیده فاطمه. (1400). بررسی کارکرد شگرد آیرونی در شعر نسیم شمال. پژوهش های دستوری و بلاغی، 11(19 )، 9-38.
اصلانی، محمدرضا (1385)، فرهنگ واژگان و اصطلاحات طنز، تهران: انتشارات کاروان
انصاریفرد، غلامرضا و اردکانی، شمسالحاجیه و حسینی کازرونی، سید احمد (1394)، آیرونی و رویکرد آن در«چرند و پرند»دهخدا، تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی (دهخدا)، 7 (25)، 71-47
باقریان بستانآباد، الهام (1396)، طنز در شعر شهریار، نشریه مطالعات شهریار پژوهی، پاییز 1396، سال سوم، شماره 14، صص 1-12
ترکمانی باراندوزی، وجیهه، و زکریایی چایجان، مهری. (1389). بررسی جلوههای کاریکلماتور در غزلیات شهریار. بهارستان سخن (ادبیات فارسی)، 6(16)، 141-154.
جوادی، حسن (1384)، تاریخ طنز در ادبیات فارسی، تهران: انتشارات کاروان
داد،سیما(1385)، فرهنگاصطلاحاتادبی،تهران،مروارید
شهریار، سید محمدحسین(1387)، کلیات دیوان شهریار ، تهران: نگاه.
صفایی، علی، و ادهمی، حسین. (1392). نگاهی به جلوه های آیرونی در اندیشه و اشعار پروین اعتصامی. نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی (تبریز)، 66(228)،
غلامحسین زاده، غلامحسین و زهرا لرستانی(1388)، «آیرونی در مقالات شمس»، مجلة مطالعات عرفانی، شمارة ،9صص. 98-6
فتوحی، محمود (1391)، سبکشناسی نظریهها، رویکردها و روشها، تهران: سخن.
گراس، دیوید. )۱3۷5« .)طنز کنایی و آشفتگیهای روح. ترجمة حمید محرمیان معلم. مجلة ارغنون، شمارة 11-12، صص 461-471
لرستانی، زهرا (1390)، آیرونی در شعر معاصر فارسی، پایاننامة دکتری تخصصی با راهنمایی غلامحسین غلامحسینزاده، دانشگاه تربیت مدرس.
موکه، داگلاس کالین (1395)، آیرونی، ترجمة حسن افشار، چاپ دوم، تهران: نشر مرکز
هگل، گئورگ ویلهلم فردریش (1363)، مقدمهای بر زیبایی شناسی، ترجمة محمود عبادیان، تهران: انتشارات آوازه
D.C.Muecke (1980). Compass of irony, methuen, new york-london
Perrrine, Laurnce (2001).Literature: Structure, Sound and sens.vol.2. (Elements of Poetry) Newyork: Southern Methodisi
University
