فصلنامه نقد، تحلیل و زیبایی شناسی متون

ابهام هنری در اشعار کودک و نوجوان محمود کیانوش

10.22034/caat.2024.476497.1107
دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 27
تابستان 1404
صفحه 108-123

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه

2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه

چکیده
محمود کیانوش، از جمله شاعران برجستۀ ادبیات کودک و نوجوان، با بهره‌گیری از ابهام هنری در اشعار خود، تجربه‌ای عمیق را برای خوانندگان خود فراهم آورده است. ابهام هنری در اشعار او به معنی حضور چندین تفسیر و برداشت از متن به‌واسطۀ تصویر است که لایۀ جمال‌شناسی و عمق اشعار او را تحت تأثیر قرار داده است. کیانوش با استفاده از آنیمیسم، تشبیهات و استعاره‌ها، به کودکان و نوجوانان این فرصت را می‌دهد که معناهای گوناگونی را از شعرهایش برداشت کنند. زبان ساده و قابل فهم او در کنار تصاویر شعری پیچیده، احساسات و تجربیات مشترک کودکان را توصیف و آن‌ها را به تفکر و درنگ درباب معانی ضمنی وادار می‌کند. در این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی به بررسی ابهام هنری در آثار محمود کیانوش خواهیم پرداخت. از نتایج این پژوهش می‌توان به این نکات اشاره کرد که ابهام هنری در شعرهای محمود کیانوش با ایجاد فضا و زمینه برای قابل فهم کردن این ابهام میسر شده است و باعث می‌شود که اشعار او در عین سادگی دارای لایه‌های عمیق و تأثیرگذار باشند و به عنوان منبعی غنی برای آموزش و رشد فکری کودک و نوجوان شناخته شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

"Artistic Ambiguity in the Poetry of Mahmoud Kianush for Children and Adolescents"

نویسندگان English

mahsa imani berenjabad 1
abdollah toloeiazar 2
1 Ph.D. student of Persian language and literature, Urmia University
2 Assistant Professor of Persian Language and Literature, Urmia University
چکیده English

Mahmoud Kianoosh, one of the prominent poets of children's and youth literature, has provided a deep experience for his readers by using artistic ambiguity in his poems. Artistic ambiguity in his poems means the presence of several interpretations and interpretations of the text through the image, which has affected the aesthetic layer and depth of his poems. By using animism, similes and metaphors, Kianoosh gives children and teenagers the opportunity to take different meanings from his poems. His simple and comprehensible language, along with complex poetic images, describes the common feelings and experiences of children and makes them think and pause about the implied meanings. In this research, we will investigate the artistic ambiguity in the works of Mahmoud Kianoush with a descriptive-analytical method. From the results of this research, it can be pointed out that the artistic ambiguity in Mahmoud Kianoush's poems has been made possible by creating space and background to make this ambiguity understandable, and it makes his poems have deep and impressive layers at the same time. and be known as a rich source for the education and intellectual development of children and adolescents.

کلیدواژه‌ها English

  • Mahmoud Kianoush
  • . child and adolescent poetry
  • image
  • artistic ambiguity
احمدی، بابک (1370)، ساختار و تأویل متن، تهران: مرکز.
احمدی، بابک (1374)، حقیقت و زیبایی، تهران: نشر مرکز.
انوری، حسن (1388)، دستور زبان فارسی 2، تهران: فاطمی.
بیدل دهلوی، عبدالقادر (1387)، کلیات، به تصحیح فرید مرادی، ج 2، چ اول، تهران: زوار.
جامی، نورالدین عبدالرحمان بن احمد (1378)، مثنوی هفت اورنگ، جلد 1، مقدمه: اعلی‌خان افصح‌زاد، به تحقیق و تصحیح: جابلقا دادعلیشاه و دیگران، تهران: دفتر میراث مکتوب.
حاجب شیرازی، (میرزا حیدرعلی (1372)، دیوان، به اهتمام مهدی آصفی، تهران: جمهوری.
خاقانی، افضل الدین ابراهیم (1316)، دیوان، به تصحیح علی عبدالرسولی، تهان: چاپ سعادت.
ذوالنور، رحیم (1380)، رفتارشناسی زبان تاریخی، تهران: طهوری.
رهی معیری، محمد حسین (1403)، دیوان، به اهتمام کیومرث کیوان، تهران: انتشارات مجید.
سعادت، اسماعیل (1388)، دانشنامة زبان و ادب فارسی، ج سوم، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
شفیعی کدکنی، محمدرضا (1396)، رستاخیز کلمات، چ چهارم، تهران: سخن.
شمیسا، سیروس (1386)، نقد ادبی، تهران: میترا.
صائب تبریزی، محمدعلی (1370)، دیوان، به کوشش محمد قهرمان، ج ششم، تهران: علمی و فرهنگی.
صائب تبریزی، محمدعلی (1371)، دیوان، به کوشش محمد قهرمان، ج دوم، تهران: علمی و فرهنگی.
صفا، ذبیح الله (1391)، تاریخ ادبیات ایران، ج 3، تهران: فردوس.
صفوی، کورش (1390)، از زبانشناسی به ادبیات، جلد اول، چ سوم، تهران: سورة مهر.
صفوی، کورش (1394)، از زبانشناسی به ادبیات، جلد دوم، چ پنجم، تهران: سورة مهر.
 صدقی، حسین (1380)، «اندیشه­های جامی در مثنوی­های هفت اورنگ»، نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز، شماره 178و 179،صص 119– 153.
علوی مقدم، مهیار (1377)، نظریه های نقد ادبی معاصر. تهران: سمت.
فضولی بغدادی، محمد بن سلیما (1386)، دیوان اشعار فارسی، مقدمه و حواشی: حسین محمدزاده صدیق، تبریز: یاران.
فیاض لاهیجی، عبدالرزاق‌بن‌علی (1369)، دیوان، تصحیح ابوالحسن پریشان‌زاده، تهران: علمی فرهنگی.
قاآنی شیرازی (1380)، دیوان، به تصحیح امیر صانعی، چ اول، تهران: نگاه.
کلیم کاشانی، ابوطالب (1336)، دیوان، تصحیح پرتو بیضایی، تهران: خیام
محتشم کاشانی (1344)، دیوان، به کوشش مهرعلی گرکانی، تهران: انتشارات کتابفرشی محمودی.
محسنی، مرتضی و مهدی صراحتی (1389)، «بررسی انواع هنجارگریزی آوایی و واژگانی در شعر ناصر خسرو»، فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، سال سوم، شمارۀ دوم: 24 – 1.
مشکوه الدینی، مهدی (1377)، ساخت آوایی زبان، مشهد: داشنگاه فردوسی مشهد.
مولانا، جلال الدین محمد بلخی (1378)، کلیات شمس، به تصحبح بدیع الزمان فروزانفر، امیرکبیر، ج اول، دوم و پنجم، چ 4، تهران: امیرکبیر.
نراقی، ملا احمد (1362)، مثنوی طاقدیس، به اهتام حسن نراقی، تهران: امیر کبیر.
واعظ قزوینی، محمد رفیع، 1359، بتصحیح سید حسن سادات ناصری، تهرن: مؤسسه مطبوعات علمی.
هلالی جغتایی، بدرالدین (1368)، دیوان، به تصحیح سعید نفیسی، تهران: سنایی.
 
 
  • تاریخ دریافت 12 شهریور 1403
  • تاریخ بازنگری 12 مهر 1403
  • تاریخ پذیرش 14 آبان 1403